Hér er lítið ljóð frá mér

mig langar til að sýna.

Eitt sinn voru víst hjá þér

verri  dagar Lína.

Í lifrarbræðslu nótt og nótt

neyddist til að þræla.

Ekki var það eftirsótt

en ekki þýddi að væla.

Ófrísk sækja mátti mó

margt var þá að gera.

Unga dóttir áttir þó

einnig með að bera.

Fékkstu líka fisk að þvo

fisk að skera og pakka.

En þú heima áttir svo

alla þessa krakka.

Enda vil ég orðin mín

á þig sól mun skína.

Það fer víst ekki í fötin þín

fólkið núna Lína.

höf. Jóna Sigurðardóttir